Τα χωριάτικα κοτόπουλα δεν μπορούν να συναγωνιστούν σε κρέας τα Μεγαρίτικα.
Εξαίρεση στον κανόνα αποτέλεσε ο «Γολιάθ» που πιθανόν κρατούσε από τον «Κibro» μια και κάποια από τα αβγά που μπήκαν στην κλωσομηχανή ήταν δικά μου.
Το άσχημο για την ώρα είναι πως η σύζυγος απεχθάνεται τα αλανιάρικα πουλερικά,με αποτέλεσμα να υπάρξουν δυο ανεπιτυχείς προσπάθειες μαγειρέματος,προς όφελος των γάτων μας που τα τίμησαν δεόντως.Σιγά μη τα άφηναν....
2012
Το πλεονέκτημα που έχουν οι χωριάτικες κότες είναι το γεγονός ότι κλωσάνε. Κότες και κοκόρια σφάχτηκαν άπαντα και άφησα μόνο την παρακάτω εικονιζόμενη κλώσα με τα 12 (από 14) πουλάκια που επέζησαν.Μαζί της άφησα ακόμα δυο κλώσες και 2 πιο μεγάλα πουλάκια (γεννημένα το Μάρτη),ένα κοκοράκι και μια κοτούλα.Εξακολουθώ πάντως να μην είμαι ικανοποιημένος από τις διαστάσεις τους και σκέφτομαι στο τέλος του χρόνου να τα σφάξω όλα και να κάνω restart.
Συνολικά έχω 17 πουλερικά,με δυσαναλογία όμως στο φύλλο 11 κοκόρια και μόλις 6 κότες!!! Σερνικοβότανο είχε φαίνεται η κλώσα. Μετά τις γιορτές θα γραφτεί ο Επίλογος στο κοτέτσι αυτό.
